Boerenroem blog

Avatar 3D – Mens 4D

// January 9th, 2010 // 1 Comment » // Uncategorized

In mijn blogje over Avatar van vorige week ging het over de ‘redemptive analogy’ van iemand die incarneert in een andere wereld om die te redden. Nog wat verder denkend en pratend zagen we nog een boeiende lijn in de film. (Credits trouwens naar Mira – zij gaf de aanzet ervoor!)

In Avatar wordt over de aliens gezegd dat het mens-machine-wezens zijn. Aan het begin van de film wordt er nog wel wat aan gedaan om dat beeld vast te houden, maar tegen het einde is dat geen thema meer. Onze vriend Jake Sully is dan weliswaar één geworden met de Pandora-bewoners, maar als je goed oplet zijn die vooral meer menselijk geworden – met emoties, in staat om lief te hebben, met een (hoewel enigszins New-Age) hoog moreel waardenstelsel, met een behoefte aan seks, verbondenheid, geborgenheid. Kortom, de wezens blijken beslist geen machines te zijn, maar vooral menselijk – net zoals aardlingen, maar dan beter.

Ik vind dat opvallend. SF en fantasy zijn bij uitstek de genres waarbij een andere, betere wereld geschapen kan worden als oplossing voor onze gebrekkigheid, als een weg uit ons menselijk bestaan. C.S. Lewis doet dat bijvoorbeeld in zijn Ransom-trilogie (waar Avatar in veelkleurigheid en natuur-fantasie wel aan doet denken). Maar we komen daar – puntje bij paaltje – niet heel ver mee.

Een verklaring is in ieder geval dat niemand als dier of als machine door het leven wil, en dat de meeste mensen zich ook niet echt aangesproken voelen als een mens-held met een machine moet zoenen. Dat voelt toch als degeneratie, en ik vermoed dan ook dat Avatar niet de enige fantasy-film is waarbij de aliens meer menselijk worden naarmate de ontknoping dichterbij komt. Bovendien: de meeste ‘aliens’ die in films worden voorgesteld vind ik persoonlijk geen verbetering. Ik ben in ieder geval blij dat ik niet blauw ben en een staart heb!

Misschien willen we ondanks al onze gebreken (lees: oorlog, geweld, alles wat we elkaar aan doen) ons mens-zijn niet opgeven. Misschien kunnen we gewoonweg niets beters verzinnen dan een mens, zelfs als we er een half miljard euro aan spenderen. Misschien willen ten diepste niets anders dan volledig mens zijn! De mens is een uniek schepsel – geen ander wezen is zoals wij. En als je bedenkt dat we zijn geschapen naar Gods beeld – door Hem de kroon op de schepping genoemd – dan is dat toch eigenlijk niet zo vreemd.

Die God is trouwens geen vage moeder-godin-energie-in-alles, maar een persoonlijk, concreet, scheppend Wezen, die als Jezus de avatar werd, het voor ons opnam, en het leven in al zijn volheid teruggaf. We hoeven niet in een bos met witte linten te liggen, maar kunnen ons wel één maken met zijn Geest (lees maar). Dat is geen verzonnen filmscript maar een betrouwbare waarheid.

Guilt & shame, Washer & Bolkestein

// January 6th, 2010 // 4 Comments » // Uncategorized

Read two very interesting blog posts today from different sources. One is from Jan den Ouden about ‘Washerism‘, the other one from Daniel de Wolf on politician Bolkestein (both in Dutch – use Google Translate for a Dutchistic English version)

Daniel comments on Bolkesteins’ remarks concerning Christianity, which he (Bolkestein) calls a religion of guilt. He states: ‘Selfcriticism, selfrelativism and guilt are inherent to Christianity. Maybe that is the origin of our lack of selfconfidence’, refering to the allegedly soft way Europe is confronting Islam (a religion of shame). Daniel goes on to say that this could be true but only because ‘we’ have taken the bigger picture out of Christianity, leaving it weak and irrelevant.

Jan describes his annoyment with Washers’ message, who states that ‘everything should be about God’. This is brave, because how can one argue against such statement? Jan explains that it is Washer’s dualistic view that bothers him: some things are spiritual (and therefore good) and many other things in life are not (and therefore bad).

Why do I connect these two seemingly unrelated posts? Because I think Washer’s statements (as they are quoted in the article) are the perfect example of Bolkesteins statement. They are loaded with guilt, selfcriticism and judgment and take the heart out of the gospel – the big picture of God, out of love, rescuing creation and longing for relationship through Jesus Christ with people. And if ‘we’ church-people don’t understand the big story, how can we ever expect others to start seeing it? Instead of being part of the solution (bringing peace and reconciliation to all people) we are actually part of the problem.

Avatar 3D

// January 4th, 2010 // 10 Comments » // Uncategorized

Ik heb helemaal niets met Science Fiction. Andere planeten, mensachtige wezens met staarten en lange oren, veel metaal, ingewikkeld uitziende apparaten en zelf verzonnen woorden – ik vind het allemaal nogal kinderachtig, als ik eerlijk ben. Toch ontkwam ik er niet aan: Avatar 3D, het spektakelstuk van deze kerstvakantie. We hebben ‘m gezien in Tuschinski zaal 1, eerste rij. En ik moet zeggen: het is een overweldigend gebeuren. Ruim 2,5 uur lang driedimensionaal op een andere planeet, met hangende bergen, een kleurrijke jungle, veel actie en full surround geluid. Zelfs de vloer trilt als de monsters hun stappen zetten.

De effects mogen dan geweldig zijn, van een sterk plot moet Avatar het niet hebben. De mensheid is ergens in 2150 aanbeland, bijna op z’n eindje en laat z’n oog vallen op een andere planeet. De daar aanwezige beschaving ziet dat niet zo zitten en er ontspint zich een heftige strijd. De held van het verhaal kiest de kant van de buitenaardse wezens – en zo zit je te kijken naar Dances with Wolves, maar dan een beetje anders.

Een dun verhaaltje dus, maar wel met een diepere laag waar de titel ook aan refereert: het verhaal van een held die vanuit een andere wereld overkomt, zich één maakt met een ander ras (de incarnatie, de avatar), en hen uiteindelijk redt van de ondergang. Doet dat misschien ergens aan denken?

Op de een of andere manier komt zo’n dieper liggend thema terug in veel films en boeken. Het Grote Verhaal van een wereld die ten onder dreigt te gaan, een ‘battle to fight’ en een ‘beauty to rescue’. Diepgewortelde noties van een verlangen naar iets groots, naar verlossing, vrede. En dat zal niet toevallig zijn. In Romeinen 8 staat dat de hele schepping reikhalzend uitziet naar verlossing – en dat klopt dus maar al te goed!

Don Richardson schreef een paar jaar geleden het intrigerende boek ‘Eternity in their Hearts’. Hij beschrijft daarin wat hij noemt ‘redemptive analogies’ – de sporen van God, Christus, het Evangelie in andere culturen en hun verhalen en tradities. Veel zendelingen hebben gezien dat er een doorbraak kwam zodra ze de ‘redemptive analogy’ van hun doelgroep leerden kennen.

Avatar is een 21e-eeuws voorbeeld. Er zijn er meer, en er moeten er nog veel meer zijn – ook in de postmoderne cultuur. Als Agapè zeggen we soms dat we ‘in de leefwereld stappen’ van anderen. Aan ons dus de schone taak om die redemptive analogies te vinden en te gebruiken. Jezus Christus is ook voor Nederland in 2010 het werkelijke antwoord!

The C.S. Lewis Song

// January 3rd, 2010 // No Comments » // Video

Newyear’s tradition

// January 1st, 2010 // 1 Comment » // Uncategorized

We spent the afternoon in Nature Reserve Oostvaardersplassen, between Almere and Lelystad. It is a fairly large and very beautiful area, with lots of wildlife. Over the many visits we’ve spotted red stags, konikhorses, foxes, oxes, predators and many different bird species. There is even an eagle’s nest, but we have not seen them yet.

Today was exceptionally beautiful because of the snow and ice. We spotted many horses (some very close by) and deer. It was a good start of the year – enjoy the pictures here.