Kaapstad – de laatste ronde

Ontwaak! mijn ziel en zing van Hem, die voor u stierf. En prijs Hem in all’ eeuwigheen – die ’t heil voor u verwierf.” Met die woorden – uiteraard in het Engels, maar met dezelfde strekking – eindigde gisteravond een werkelijk overweldigende sluitingsceremonie, en daarmee kwam Lausanne III tot een einde. Historische woorden, want dit bekende lied werd ooit geschreven voor de Edinburgh-conferentie in 1910.

Lindsay Brown, directeur van deze conferentie, vatte tijdens de toespraak de doelen nog eens samen: een krachtige bevestiging van de uniekheid van Christus, getuige zijn van Christus overal ter wereld en in de maatschappij, bevorderen van nieuwe samenwerking en het laten ontstaan van nieuwe initiatieven. Heeft het congres aan die verwachtingen voldaan? Die vraag is op veel manieren te beantwoorden, en misschien is het eigenlijk nog te vroeg om dat zinvol te doen.

Er is in ieder geval veel om over na te denken. Door wat is gezegd: de oproep tot een authentiek, Christus-gericht leven in eenvoud, nederigheid en integriteit; de noodzaak van ‘koninkrijksdenken’ en samenwerking in het Lichaam van Christus; bewogenheid met de hele kerk en de hele wereld. Er is ook veel om over na te denken door wat níet is gezegd over de toekomst van de kerk. De vraag is ook of een conferentie als deze nog wel de juiste manier is om die samenwerking en initiatieven te laten ontstaan in een tijd waarin iedereen met iedereen verbonden kan zijn.

Die vragen laat ik maar even rustig bezinken. Als rechtgeaarde Nederlander is er voldoende om kritiek op te hebben, en soms is dat de gemakkelijkste weg om de prangende vragen die deze dagen gesteld zijn uit de weg te gaan. Durf ik de waarheid van Jezus Christus écht te verkondigen, in al z’n aanstootgevendheid? Ben ik daadwerkelijk een voorbeeld van ‘walk and talk’, van een bruggenbouwer, een man van nederigheid, integriteit en eenvoud? Heb ik mijn ogen echt open voor Gods werk in deze wereld, en ben ik bereid daar in mee te gaan, ook als dat gevolgen heeft voor mijn eigen toko?

We sloten de conferentie af met een lied uit 1910. Blijkbaar moeten we het nieuwe lied voor onze tijd en onze eeuw nog schrijven. Laten we dat de komende tijd maar doen – met volle overtuiging dat het evangelie van Jezus Christus nog steeds het beste nieuws is voor iedereen. Het hele evangelie – voor de hele wereld, via de hele kerk.

Geef een reactie