Weer terug

Op 11 december 2012 plaatste ik een bericht: Het gaat even niet. Daarin vertelde ik van mijn overspannenheid. Inmiddels zijn we vier maanden en een heel proces verder. Het goede nieuws is dat ik al weer een paar weken volledig werk en dat ik sinds deze week ook weer de eindverantwoordelijkheid voor Agapè heb overgenomen van collega Henk Veltman (die samen met Tiny een standbeeld verdient voor de wijze waarop ze de verantwoordelijkheid hebben opgepakt deze periode!).

Zoals gezegd: we zijn een heel proces verder. Een proces van ontstressen, relaxen, genieten – met de opdracht me daar niet schuldig over te voelen. Een proces van graven en zoeken, ontdekken, vragen stellen aan mezelf. Van lichamelijk herstel en werken aan fitheid. Van tijd met gezin en stoeien met God. Van nieuwe creativiteit en nadenken over mijn talenten en ‘motiverende omstandigheden’. En van nog heel veel andere dingen waar me de woorden even niet voor te binnen schieten.

Ergens in dat graven en zoeken kwamen diverse thema’s bovendrijven die de leidraad werden voor een serie gesprekken: welke plek neem ik in ten opzichte van anderen? Welke eisen stel ik aan mezelf? Wat zet mij in beweging en wat juist niet? En vooral, bij al die vragen: waarom doe ik wat ik doe, denk ik wat ik denk, voel ik wat ik voel? Typische psychobabble misschien, maar eerlijk gezegd wel erg zinvol. Voor wie daar iets meer over wil horen: beluister wat ik daar in februari in onze kerk over heb verteld:

Ik zie er nu al tegenop

Maar gelukkig bleef het niet bij probleemgericht gepraat. Via een andere training stofte ik de altijd leuke DISC test nog eens af, kreeg slaaptips, deed een talentenworkshop en andere leuke dingen. En toen ik van de week nog eens goed naar die verschillende puzzelstukjes keek begon ik daadwerkelijk het plaatje te zien. De ‘probleemgebieden’ (die ik als zwaktes beschouwde) blijken bijvoorbeeld een aardige spiegel van mijn DISC-profiel (dat ik helemaal oké vind). Ik geloof daadwerkelijk dat ik toch niet helemaal gek ben – hooguit een beetje ingewikkelder dan ik dacht. Dat geeft de burger moed!

Het is goed om weer met vernieuwde energie aan de slag te zijn, al is het met de stemmen van vele raadgevers in mijn achterhoofd: doe rustig aan, denk goed na, overvraag jezelf niet. Nee, jullie hebben gelijk. Maar tegelijkertijd is het een bijzondere ervaring om weer moed en zin terug te krijgen – iets wat ik me een tijdje terug niet kon voorstellen. Bovendien is het een prettig idee om je niet meer alleen bewust onbekwaam te voelen, maar ook bewust bekwaam. En wie weet beland ik ooit nog eens in het walhalla van de onbewuste bekwaamheid. Ik zie er nu al naar uit!

En nogmaals uit de grond van mijn hart: dank voor alle reacties en bemoedigingen die ik van jullie kreeg.
Dat doet echt goed!

Geef een reactie