De laatste dag (bijna)

Wat zeg je tegen je collega’s in je laatste teamvergadering? Wat zou je willen dat ze onthouden? Met die vraag liep ik gisteren rond. Na 11,5 jaar Agape en ruim 10 jaar leidersvergaderingen (ik heb ze niet geteld, maar het moeten er meer dan honderd zijn geweest!) is morgen mijn laatste officiële dag als directeur van Agape. Het voelde dus best vreemd om voor de laatste keer bij elkaar te zitten. Ik probeerde me te herinneren wanneer de eerste was en wat we toen bespraken. Ik weet het niet meer. En dus probeerde ik maar te bedenken wat ik anderen mee zou willen geven.
We lazen daarom Matteus 28:16-20 en 2 Timoteus 2:2. Want als er iets is dat ons de afgelopen jaren heeft bezig gehouden, dan zijn het die teksten. En als er twee teksten zijn die de afgelopen jaren ook voor mij persoonlijk zijn gaan leven, dan zijn het deze twee.

In Matteus lezen we de ‘Grote Opdracht’. Overbekend zou je zeggen – en toch denk ik dat we deze tekst nu anders lezen dan voorheen. Voorheen, dat was de tijd van evangelisatie: campagnes, actie, doen! In de afgelopen jaren ontdekten we met elkaar dat dat op zich niet verkeerd is, maar dat de grote opdracht daar niet per se over gaat. Die gaat wel over discipelen maken. Door dopen: waardoor mensen onderdeel worden van de community. En door leren onderhouden van alles wat Jezus geleerd heeft: samen optrekken, je leven delen, mensen coachen en begeleiden. Een soms langzaam en taai proces, maar wel een dat veranderde levens oplevert.

En in Timoteus lezen we hoe Paulus Timoteus aanspoort door te geven aan betrouwbare mensen, die het weer door kunnen geven. Vermenigvuldiging dus! Ik kan die tekst nooit meer lezen zonder aan Agape te denken, zonder de verhalen en gezichten van mensen die onderdeel zijn van die keten van ontvangen en doorgeven.

Deze twee teksten hebben mijn leven daadwerkelijk veranderd en verrijkt. En mijn laatste woorden in mijn laatste leidersvergadering zijn zowel woorden van aansporing als woorden van dank: dank jullie wel voor het voorrecht dat ik deel heb mogen uitmaken van de community en zoveel heb mogen leren van jullie. We hebben aan deze tafel veel gepraat over zowel de inhoud van het werk als allerlei randzaken zoals geld en organisatie. En tja, vergaderen is nu eenmaal niet altijd even inspirerend. Om dan na al die jaren te mogen constateren dat dat toch vrucht heeft opgeleverd, dat we echt zijn veranderd en zijn gegroeid als beweging, dat ontroert mij. Dank jullie wel.

En ga zo door, zeg ik tegen jullie allemaal. Maak discipelen, deel je leven, ontvang en geef door. Tot eer van God.

 

(Column voor de interne Agapè-update, 29 april 2015)

Geef een reactie