Marks Moves: wie bent u?
// October 27th, 2011 // No Comments » // Agapè, Column
We stonden op het hoogste punt in Almere, mijn coach en ik. De dertigste verdieping van de hoogste kantoortoren in de stad. Een mooier uitzicht kun je je niet wensen. Het was tijdens mijn verlofperiode van afgelopen zomer, en we zochten een mooie plek om eens goed door te praten over de belangrijke vragen des levens: wie ben ik, wat kan ik, wat wil ik. Maar al na een paar minuten werden onze overpeinzingen ruw verstoord door een dame in bedrijfskleding en een naambadge. Of we ergens anders wilden staan, want de burgemeester zou zo komen. Dat wilden we wel, maar deden we niet gelijk. En toen ze ons even later nog zag staan werd ze zenuwachtig. ‘Wie bent u?’, vroeg ze, ‘Waar bent u van? Waarom bent u hier? Bent u wel geregistreerd?’ Nou nee, want we waren gewoon naar binnen gelopen. ‘U moet weg, u mag hier helemaal niet komen!’ Ze drukte op de liftknop en gebaarde ons haar te volgen. Ze begeleidde ons helemaal naar beneden tot aan de draaideur. Zo werden we eruit gezet – net op het moment dat de burgemeester binnenstapte.
Pas een paar straten verderop wisten we wat we hadden moeten doen. We hadden haar moeten overbluffen door te zeggen dat we van Agapè waren, en of zij eigenlijk wel wist wie wij waren. Moeten protesteren tegen de ongelijke behandeling van burgemeester en onderdanen. We hadden moeten evangeliseren zoals Bill Bright zou hebben gedaan: ‘we stonden hier op u te wachten, omdat we willen vertellen dat God van u houdt en een plan heeft met uw leven!’
Maar dat was allemaal achteraf. We waren vriendelijk gebleven, gehoorzaam meegelopen en eerlijk geweest. Precies zoals het kinderen van God ook betaamt. En ziedaar het antwoord op de vraag. Ik ben een kind van de allerhoogste God. Mooier kan ik me niet wensen.
Deze column werd eerder gepubliceerd in Agape Magazine, oktober 2011.


Verschillende collega’s hadden me al voorbereid. Het Amerikaanse hoofdkantoor van de organisatie waar ik voor werk is nogal, laten we zeggen, ‘anders’ dan dat we hier gewend zijn. En inderdaad. Toen ik er vorige week voor het eerst moest zijn, begreep ik wat ze bedoelden. Een lange oprijlaan leidt naar twee enorme gebouwen die de meeste mensen als pompeus zouden omschrijven: met grote Griekse zuilen en veel donker hout en leren stoelen in de vleugel van de president. Overigens moet de rest van de medewerkers het met ongeveer één vierkante meter in een ‘cubicle’ doen – iets waarvoor je ze niet hoeft te benijden. Maar wat mij het meest opviel waren de inscripties op de muur van de grote hal. Aan vier kanten staan daar de Vier Geestelijke Wetten: in grote letters, niet te vermijden, voor elke bezoeker zichtbaar. Het evangelie samengepakt in vier korte zinnetjes, in steen gebeiteld in de hal van een kantoor.
Today we closed the sermon series on Acts in
Een beetje trots ben ik best – een échte aanbeveling op de kaft van een écht boek. En een bijzonder boek ook nog! Agapè collega, predikant en evangelist Bram Krol deed jaren onderzoek naar de groei van de eerste kerk en schreef ‘
The founding father of Campus Crusade for Christ (of which Agapè is the Dutch branch), Bill Bright, wrote a number of books during his lifetime. One thing that he was very good at was choosing the title: Revolution Now! is my favourite, but I also like the one that heads this post. It came to my mind last weekend, while discussing the future of our movement with some colleagues from different countries.
Agapè bestaat 40 jaar. Dat wist u al lang, maar het is toch de moeite waard om nog eens te vermelden. Agapè mag zich namelijk scharen in een rijtje van bijzondere gebeurtenissen: Noach zat 40 dagen in de ark, het volk Israel liep 40 jaar door de woestijn en er zitten 40 dagen tussen Pasen en Hemelvaart.


If you’re interested in first hand reports on the swine flu, read 





