The series was built around 10 main figures (or groups) in the story of Acts, each one representing a characteristic of the movement. This angle made up for a very diverse and interesting series. Listen to them on the Rafael Almere sermon pages.

The ten figures and the characteristics:

Acts in 10 figures

Also for your reading pleasure an article by bishop N.T. Wright on Acts (highly recommended) and the sermon outlines:

Een beetje trots ben ik best – een échte aanbeveling op de kaft van een écht boek. En een bijzonder boek ook nog! Agapè collega, predikant en evangelist Bram Krol deed jaren onderzoek naar de groei van de eerste kerk en schreef ‘Jesus Multinational‘. Lees hieronder mijn aanbeveling en lees hier meer over het boek.

De kerk lijdt een kwijnend bestaan, zegt Bram Krol in de inleiding; op elke groeiende gemeente zijn er tien die het hoofd nauwelijks boven water houden. Een beeld dat ook in Nederland herkenbaar is en dat velen bezighoudt. Een beeld ook dat in schril contrast staat met de bijbelse geschiedschrijving over de eerste gemeenten.

En misschien dat wij die bijbelse geschiedenis zelfs nog onderschatten en teveel door de bril van onze realiteit bekijken. Bram voert – hoewel er weinig feitelijke bewijzen zijn – heldere argumenten aan voor de stelling dat de Kerk al vanaf het allereerste begin een beweging van wereldformaat is geweest; een beweging die veel groter was en sneller groeide dan tot nu toe wordt aangenomen. Zijn pleidooi voor discipelschap, toewijding en visie is mij uit het hart gegrepen. Het Evangelie is te mooi, de gemeenschap van gelovigen te kostbaar, en de opdracht van Jezus Christus te uitdagend om stil te blijven zitten. Laat dit boek je inspireren om te gaan, de wereld in – voor Jesus Multinational.

Kopen? Ga naar de webwinkel.

Among many other things, we talked about the question what we are actually here for. As most of you know, Agapè exists to help people find Jesus, grow in their faith and help them to reach out to others as well. But that is only one way to put it. Another way is to say that we’re here to ‘help fulfill the Great Commission in our generation’. Now, this might come closer but probably still has not the same appeal as Bill Bright’s motto ‘Come, help change the world’. I believe this is what Bright had in mind, and nothing less. And I believe he was right in that: we’re not here just to save individual souls, but to change this world. (Note that by now, I’m not just talking about Agapè but about every follower of Jesus!)

This started me thinking. What does it mean to change the world? Is this just a matter of evangelising every person in the country? Or should we work the other way around: infiltrate the United Nations and work from there? My answers and thoughts are far from complete, but there are a few things I am convinced of. First of all: it all starts with the individual. ‘Integrity is not in systems’, as I once heard a professor say. Making this world a better place implies changing people’s attitudes, values, behavior. And secondly: it implies changing things ‘between’ people that cannot be dealt with on an individual level. I’m talking about relationships, culture, systems – that sort of things. An example: I have experienced that even when changing the people in a certain setting, the ruling culture remained. It is even more obvious for political, economical and judicial systems. They don’t change by itself when the people change.

I tried to visualize this in the picture below: Starting with the individual, we want to see his or her values changed – repentance. This impacts relationships with the effect of reconciliation. When we see a community impacted by the gospel, it can influence the structures in a local society; cities start to change. When this happens, the systems of justice, politics, economics in a country are touched and in the end the entire country will see reformation.You could even extend this thinking a few levels more, with ultimately Creation being changed through redemption (Romans 8).

Let me know your thoughts…

We leven wel in deze wereld, maar vechten niet met de wapens van deze wereld. De wapens waarmee wij ten strijde trekken dienen niet ons eigen belang, maar zijn er om met hun kracht bolwerken te slechten voor God. (2 Kor 10:3-4)

Precies twintig jaar geleden viel de Muur. Voor sommigen onder ons is dat een leven geleden; voor mij pak-em-beet de helft. Ik weet nog ongeveer waar ik was, en dat ik me toen al realiseerde wat een historische gebeurtenis dat was. Ik was twee jaar daarvoor in Oost-Berlijn geweest, had met eigen ogen gezien wat het communisme en de onderdrukking teweeg hadden gebracht: slecht eten (vooral dat!), angst, armoede, kortom: een hele vreemde samenleving. Achter de muur gebeurde het tegenovergestelde: overvloed en decadentie, vrijgevochtenheid – eigenlijk net zo goed een vreemde samenleving.

En toen viel de Muur – letterlijk en figuurlijk, onverwacht, zomaar. De Duitsers noemen het Die Wende – de omwenteling, een revolutie, die de val van het hele communisme in de Sovjetunie inleidde. Het ging zo snel en zo grondig dat nog jarenlang iedereen zich afvroeg wat er nu eigenlijk gebeurd was.In het Reformatorisch Dagblad van 22 oktober staat een mooi artikel dat wat mij betreft de essentie weergeeft: ‘ Machteloos tegenover gebeden’. De Wende was misschien wel minder plotseling en minder onvoorbereid was dan je op het eerste gezicht zou denken. Vanaf 1982 is –door Open Doors en vele andere bewegingen – intensief gebeden voor de val van het communisme. Al die jaren kwamen voorbidders bijeen bij de Muur, in hun eigen huizen, in kerken, overal ter wereld, om God te smeken om verandering. Tegelijkertijd waagden duizenden hun leven door Bijbels te smokkelen en in het geheim samen te komen als gelovigen. Uiteindelijk moesten de machten van deze wereld het afleggen tegen de kracht van God.

Nu, twintig jaar later, leven we in een andere tijd en gevoelsmatig in een andere wereld. Of toch niet – ook nu en hier zijn er enorme bolwerken van de boze en machten die de wereld gevangen houden. Ik zie in onze samenleving de gevolgen van individualisme, hedonisme, secularisatie, enzovoorts. En het dringt opnieuw tot me door dat wij wel in deze wereld leven, maar andere ‘wapens’ moeten gebruiken om die bolwerken te slechten. Gebed in plaats van eigen kracht, liefde in plaats van angst, En geloof en volharding in plaats van instant-oplossingen en kortetermijn denken. Onze samenleving is een ‘instant-samenleving’ geworden, en dat geldt niet alleen voor de ongelovigen. Vorige week hadden Mira en ik een uitgebreid gesprek met iemand die absoluut van Jezus houdt, voor God wil leven en grote dromen heeft, maar veel moeite heeft om keuzes te maken in het leven met Jezus en vol te houden. Wat zou er zijn gebeurd als al die mensen die in 1982 gingen bidden voor de Muur na drie keer waren gestopt? Of als Anne van der Bijl nadat hij ongewenst was verklaard in Oost-Europa toch maar in de fabriek was gaan werken?

Ik merk bij mezelf dat ik vaak terughoudend ben in het uitdagen van anderen om stappen in geloof te zetten en daarin te volharden. Misschien zijn we zelf ook wel beïnvloed door de wereld en geven we te snel op. Maar Jezus zelf offerde zijn hele leven op voor dat ene doel. Hij ontzegde zichzelf eigenlijk alles: stel je even voor dat je God bent en dan mens wordt ‘in de gedaante van een slaaf’. En denkend aan de vreugde die voor hem in het verschiet lag, liet hij zich niet afschrikken door de schande van het kruis.

Wij gaan als Agapè door roerige tijden – niet alleen dit jaar, maar deze hele fase van verandering is een grote geloofstest. Ik ben ervan overtuigd dat er vreugde in het verschiet ligt, maar het vraagt inspanning, geloof, volharding, gebed. Ik ben onder de indruk van de toewijding en vastberadenheid die ik in de plannen voor 2010 lees – we gaan met elkaar voor dat ene doel: iedereen in Nederland moet iemand kennen die Jezus volgt. Dat geeft mij veel vertrouwen en moed. Tegelijkertijd is de realiteit dat er ook moeite en strijd is, in persoonlijke omstandigheden, gezin, financiën, bediening. En daarom spoor ik jullie allemaal aan om in geloof, gebed en vertrouwen te volharden – juist als niet alles rozengeur en maneschijn is. De Muur in Berlijn was niet bestand tegen gebed. De muren in ons leven en onze bediening zijn dat ook niet!

(Column Agapetos, medewerkersmagazine)

… after celebrating the start of our new staff support structure. I’m proud of our people!

Flowers, cake and very special guests tonight – thanks to all for the wishes and blessings!

Een interdisciplinaire voorstelling

Mensen houden van controle! Dat kan, anno 2009, toch wel met een uitroepteken geschreven worden. Controle in de huizenmarkt, controle in de supermarkt, controle in relaties, controle op de werkvloer, controle in de sport, noem het maar op. Vooral de controle binnen relaties vinden we als HQ School een interessant gegeven. Mensen willen graag op elkaar lijken en trekken mede daardoor naar elkaar toe. Een beetje van alles hetzelfde, en vooral niet teveel verschillen, geeft veiligheid en niet te vergeten, eenheid! Als iedereen hetzelfde is en er niemand anders is of durft te zijn, is er controle. Maar waar ligt de grens?

In Genesis  11 lezen we het verhaal van ‘Babel’. Het volk had een plan, een goed uitgedacht plan. Een plan waarmee ze datgene wat ze hadden en waar ze het overzicht over hadden konden beheersen. God echter, wilde iets anders. De controle van mensen werd hem teveel en Hij greep in. Waarom zou God hier ingrijpen? Wat is er mis aan deze niet-stilzittende fanatiekelingen?
Als we goed naar dit bijbelstuk kijken begint er steeds meer iets te ontbreken. De verassing, de verwondering sijpelt weg. De controle gaat heersen, het Leven raakt zoek. God wil opnieuw op zoek naar het Leven, sterker nog, Hij is het!

Voorstellingen in Ede (17 juni), Utrecht (18 juni), Hoogeveen (19 juni) en Rotterdam (20 en 21 juni). Kaarten 12,50 (studenten 10,00), info en reserveren op www.hqschool.nl

“I just heard that I have to stay in my house until May 6th. What I hate the most about the situation is not just that I cannot leave the house (only for a walk, or grocery’s), but that you have to cancel all your plans and friends. Thursday (Queens day, a big holiday in Holland) I wanted to give a dutch party for my friends, last week we would have a Mexican diner with friends, this weekend we had a big event planned, yesterday we would have a birthday party and a goodbye party for the other missionaries here. Also we wanted to give a “quarantine-party” (yes we love parties, see pictures. These pictures are not meant to make fun of the situation!! It only shows that we have all confidence in everybody and in Somebody who will take care of us!) Now some people are leaving without having the opportunity to say goodbye to the others.. For myself I made a tight day-schedule, because I want to use my time properly, without wasting it on the computer, like now.. So that’s gonna be a lot of spanish-studying, biblestudy, get to know my roommates, playing bor(e)dgames..”

http://bergtorjoram.wordpress.com

For all you Young Professionals out there: come and visit the Impact Symposium 2009 on May 16 in Houten!

More info available at the Agape website or at impactnetwerk.nl/symposium.