Boerenroem blog

De geest van angst

// March 2nd, 2010 // 2 Comments » // thoughts

De ogen van de natie zijn deze dagen gericht op mijn woonplaats Almere. Dat werd eens tijd ook, want er is genoeg moois over te zeggen. Jammer alleen dat de aanleiding niet zo mooi is. De mogelijke (aanstaande?) eerste overwinning van de PVV op lokaal niveau zou zich hier en/of in Den Haag kunnen voltrekken.

Tja, de PVV. Op het lokale verkiezingsfoldertje staan de foto van de lijsttrekker én van Wilders – goedkeurend glimlachend. Op de achtergrond een 10-puntenprogramma met wat men wil bereiken. Een greep uit het programma: minder islam, veilig Almere, Almere voor Almeerders, geen gebruikersruimten voor junks en ‘stop linkse hobby’s’. Ze zijn alvast begonnen met het bedreigen van winkeliers, afgelopen zondag. En voor de rest mag ik alleen maar hopen en bidden dat het met een sisser afloopt – al is de kans daarop klein.

‘Geef me één goede reden waarom ik niet PVV zou stemmen’, hoorde ik gisteren een christen citeren. Nou, ik weet er wel een paar. André Rouvoet sloeg de spijker op z’n kop in zijn toespraak gisteravond bij de ChristenUnie bijeenkomst. De PVV in Den Haag pleit voor ‘een genadeloze aanpak van overlast en agressie’. Rouvoet: “Dat woord bleef bij mij hangen: ‘genadeloos’. Daarmee laat de PVV zich diep in het hart kijken. Dat woord typeert precies waar het naartoe gaat als we op deze voet doorgaan: een genadeloze samenleving.” De PVV staat voor een genadeloze, harde samenleving waarin het alleen draait om eigen ‘geluk’. De PVV staat voor uitsluiting van de vreemdeling – in flagrante tegenspraak met de ‘christelijke beschaving’ die ze zegt te verdedigen. Christenen worden opgeroepen de vreemdeling te verwelkomen, om te zien naar armen, weduwen en wezen – naar elkaar. Kom daar maar eens om.

Afijn. Je mag zelf weten wat je stemt morgen – maar doe het in ieder geval. En laat je niet regeren door de geert – pardon, geest van angst maar door de Geest van liefde, kracht en bezonnenheid.

Come, help change the world!

// February 24th, 2010 // 2 Comments » // Agapè, thoughts

The founding father of Campus Crusade for Christ (of which Agapè is the Dutch branch), Bill Bright, wrote a number of books during his lifetime. One thing that he was very good at was choosing the title: Revolution Now! is my favourite, but I also like the one that heads this post. It came to my mind last weekend, while discussing the future of our movement with some colleagues from different countries.

Among many other things, we talked about the question what we are actually here for. As most of you know, Agapè exists to help people find Jesus, grow in their faith and help them to reach out to others as well. But that is only one way to put it. Another way is to say that we’re here to ‘help fulfill the Great Commission in our generation’. Now, this might come closer but probably still has not the same appeal as Bill Bright’s motto ‘Come, help change the world’. I believe this is what Bright had in mind, and nothing less. And I believe he was right in that: we’re not here just to save individual souls, but to change this world. (Note that by now, I’m not just talking about Agapè but about every follower of Jesus!)

This started me thinking. What does it mean to change the world? Is this just a matter of evangelising every person in the country? Or should we work the other way around: infiltrate the United Nations and work from there? My answers and thoughts are far from complete, but there are a few things I am convinced of. First of all: it all starts with the individual. ‘Integrity is not in systems’, as I once heard a professor say. Making this world a better place implies changing people’s attitudes, values, behavior. And secondly: it implies changing things ‘between’ people that cannot be dealt with on an individual level. I’m talking about relationships, culture, systems – that sort of things. An example: I have experienced that even when changing the people in a certain setting, the ruling culture remained. It is even more obvious for political, economical and judicial systems. They don’t change by itself when the people change.

I tried to visualize this in the picture below: Starting with the individual, we want to see his or her values changed – repentance. This impacts relationships with the effect of reconciliation. When we see a community impacted by the gospel, it can influence the structures in a local society; cities start to change. When this happens, the systems of justice, politics, economics in a country are touched and in the end the entire country will see reformation.You could even extend this thinking a few levels more, with ultimately Creation being changed through redemption (Romans 8).

Let me know your thoughts…

Avatar 3D – Mens 4D

// January 9th, 2010 // 1 Comment » // thoughts

In mijn blogje over Avatar van vorige week ging het over de ‘redemptive analogy’ van iemand die incarneert in een andere wereld om die te redden. Nog wat verder denkend en pratend zagen we nog een boeiende lijn in de film. (Credits trouwens naar Mira – zij gaf de aanzet ervoor!)

In Avatar wordt over de aliens gezegd dat het mens-machine-wezens zijn. Aan het begin van de film wordt er nog wel wat aan gedaan om dat beeld vast te houden, maar tegen het einde is dat geen thema meer. Onze vriend Jake Sully is dan weliswaar één geworden met de Pandora-bewoners, maar als je goed oplet zijn die vooral meer menselijk geworden – met emoties, in staat om lief te hebben, met een (hoewel enigszins New-Age) hoog moreel waardenstelsel, met een behoefte aan seks, verbondenheid, geborgenheid. Kortom, de wezens blijken beslist geen machines te zijn, maar vooral menselijk – net zoals aardlingen, maar dan beter.

Ik vind dat opvallend. SF en fantasy zijn bij uitstek de genres waarbij een andere, betere wereld geschapen kan worden als oplossing voor onze gebrekkigheid, als een weg uit ons menselijk bestaan. C.S. Lewis doet dat bijvoorbeeld in zijn Ransom-trilogie (waar Avatar in veelkleurigheid en natuur-fantasie wel aan doet denken). Maar we komen daar – puntje bij paaltje – niet heel ver mee.

Een verklaring is in ieder geval dat niemand als dier of als machine door het leven wil, en dat de meeste mensen zich ook niet echt aangesproken voelen als een mens-held met een machine moet zoenen. Dat voelt toch als degeneratie, en ik vermoed dan ook dat Avatar niet de enige fantasy-film is waarbij de aliens meer menselijk worden naarmate de ontknoping dichterbij komt. Bovendien: de meeste ‘aliens’ die in films worden voorgesteld vind ik persoonlijk geen verbetering. Ik ben in ieder geval blij dat ik niet blauw ben en een staart heb!

Misschien willen we ondanks al onze gebreken (lees: oorlog, geweld, alles wat we elkaar aan doen) ons mens-zijn niet opgeven. Misschien kunnen we gewoonweg niets beters verzinnen dan een mens, zelfs als we er een half miljard euro aan spenderen. Misschien willen ten diepste niets anders dan volledig mens zijn! De mens is een uniek schepsel – geen ander wezen is zoals wij. En als je bedenkt dat we zijn geschapen naar Gods beeld – door Hem de kroon op de schepping genoemd – dan is dat toch eigenlijk niet zo vreemd.

Die God is trouwens geen vage moeder-godin-energie-in-alles, maar een persoonlijk, concreet, scheppend Wezen, die als Jezus de avatar werd, het voor ons opnam, en het leven in al zijn volheid teruggaf. We hoeven niet in een bos met witte linten te liggen, maar kunnen ons wel één maken met zijn Geest (lees maar). Dat is geen verzonnen filmscript maar een betrouwbare waarheid.

Guilt & shame, Washer & Bolkestein

// January 6th, 2010 // 4 Comments » // thoughts

Read two very interesting blog posts today from different sources. One is from Jan den Ouden about ‘Washerism‘, the other one from Daniel de Wolf on politician Bolkestein (both in Dutch – use Google Translate for a Dutchistic English version)

Daniel comments on Bolkesteins’ remarks concerning Christianity, which he (Bolkestein) calls a religion of guilt. He states: ‘Selfcriticism, selfrelativism and guilt are inherent to Christianity. Maybe that is the origin of our lack of selfconfidence’, refering to the allegedly soft way Europe is confronting Islam (a religion of shame). Daniel goes on to say that this could be true but only because ‘we’ have taken the bigger picture out of Christianity, leaving it weak and irrelevant.

Jan describes his annoyment with Washers’ message, who states that ‘everything should be about God’. This is brave, because how can one argue against such statement? Jan explains that it is Washer’s dualistic view that bothers him: some things are spiritual (and therefore good) and many other things in life are not (and therefore bad).

Why do I connect these two seemingly unrelated posts? Because I think Washer’s statements (as they are quoted in the article) are the perfect example of Bolkesteins statement. They are loaded with guilt, selfcriticism and judgment and take the heart out of the gospel – the big picture of God, out of love, rescuing creation and longing for relationship through Jesus Christ with people. And if ‘we’ church-people don’t understand the big story, how can we ever expect others to start seeing it? Instead of being part of the solution (bringing peace and reconciliation to all people) we are actually part of the problem.

Avatar 3D

// January 4th, 2010 // 9 Comments » // thoughts

Ik heb helemaal niets met Science Fiction. Andere planeten, mensachtige wezens met staarten en lange oren, veel metaal, ingewikkeld uitziende apparaten en zelf verzonnen woorden – ik vind het allemaal nogal kinderachtig, als ik eerlijk ben. Toch ontkwam ik er niet aan: Avatar 3D, het spektakelstuk van deze kerstvakantie. We hebben ‘m gezien in Tuschinski zaal 1, eerste rij. En ik moet zeggen: het is een overweldigend gebeuren. Ruim 2,5 uur lang driedimensionaal op een andere planeet, met hangende bergen, een kleurrijke jungle, veel actie en full surround geluid. Zelfs de vloer trilt als de monsters hun stappen zetten.

De effects mogen dan geweldig zijn, van een sterk plot moet Avatar het niet hebben. De mensheid is ergens in 2150 aanbeland, bijna op z’n eindje en laat z’n oog vallen op een andere planeet. De daar aanwezige beschaving ziet dat niet zo zitten en er ontspint zich een heftige strijd. De held van het verhaal kiest de kant van de buitenaardse wezens – en zo zit je te kijken naar Dances with Wolves, maar dan een beetje anders.

Een dun verhaaltje dus, maar wel met een diepere laag waar de titel ook aan refereert: het verhaal van een held die vanuit een andere wereld overkomt, zich één maakt met een ander ras (de incarnatie, de avatar), en hen uiteindelijk redt van de ondergang. Doet dat misschien ergens aan denken?

Op de een of andere manier komt zo’n dieper liggend thema terug in veel films en boeken. Het Grote Verhaal van een wereld die ten onder dreigt te gaan, een ‘battle to fight’ en een ‘beauty to rescue’. Diepgewortelde noties van een verlangen naar iets groots, naar verlossing, vrede. En dat zal niet toevallig zijn. In Romeinen 8 staat dat de hele schepping reikhalzend uitziet naar verlossing – en dat klopt dus maar al te goed!

Don Richardson schreef een paar jaar geleden het intrigerende boek ‘Eternity in their Hearts’. Hij beschrijft daarin wat hij noemt ‘redemptive analogies’ – de sporen van God, Christus, het Evangelie in andere culturen en hun verhalen en tradities. Veel zendelingen hebben gezien dat er een doorbraak kwam zodra ze de ‘redemptive analogy’ van hun doelgroep leerden kennen.

Avatar is een 21e-eeuws voorbeeld. Er zijn er meer, en er moeten er nog veel meer zijn – ook in de postmoderne cultuur. Als Agapè zeggen we soms dat we ‘in de leefwereld stappen’ van anderen. Aan ons dus de schone taak om die redemptive analogies te vinden en te gebruiken. Jezus Christus is ook voor Nederland in 2010 het werkelijke antwoord!

Column Agapetos: De val van de Muren

// November 18th, 2009 // No Comments » // Agapè, thoughts

We leven wel in deze wereld, maar vechten niet met de wapens van deze wereld. De wapens waarmee wij ten strijde trekken dienen niet ons eigen belang, maar zijn er om met hun kracht bolwerken te slechten voor God. (2 Kor 10:3-4)

Precies twintig jaar geleden viel de Muur. Voor sommigen onder ons is dat een leven geleden; voor mij pak-em-beet de helft. Ik weet nog ongeveer waar ik was, en dat ik me toen al realiseerde wat een historische gebeurtenis dat was. Ik was twee jaar daarvoor in Oost-Berlijn geweest, had met eigen ogen gezien wat het communisme en de onderdrukking teweeg hadden gebracht: slecht eten (vooral dat!), angst, armoede, kortom: een hele vreemde samenleving. Achter de muur gebeurde het tegenovergestelde: overvloed en decadentie, vrijgevochtenheid – eigenlijk net zo goed een vreemde samenleving.

En toen viel de Muur – letterlijk en figuurlijk, onverwacht, zomaar. De Duitsers noemen het Die Wende – de omwenteling, een revolutie, die de val van het hele communisme in de Sovjetunie inleidde. Het ging zo snel en zo grondig dat nog jarenlang iedereen zich afvroeg wat er nu eigenlijk gebeurd was. (more…)

Aan mijn lieve kinderen

// March 16th, 2009 // 3 Comments » // family, thoughts

Lieve Rosa, Sara en Tomas,

Als ik naar de foto hierboven kijk ben ik enorm trots! Wat een schitterende kinderen zijn jullie. En toen Paul vorige week vroeg of ik een stukje wilde schrijven met vijf dingen die ik aan jullie wil meegeven hoefde ik niet lang na te denken: dat doe ik graag! Hieronder dus een lijstje met dingen waarvan ik hoop en bid dat jullie ze nooit zullen vergeten, dat ze jullie zullen helpen om te worden wie jullie zijn!

1) Jullie zijn geliefd

Het allereerste, aller- allerbelangrijkste is dat jullie geliefd zijn: ik hou van jullie, mama houdt van jullie en – het mooiste -  God houdt van jullie: altijd, overal, wat er ook gebeurt. Dat betekent dat je nooit bang hoeft te zijn dat je alleen komt te staan, dat we er niet meer voor jullie zijn. Het betekent ook dat je je veilig kunt voelen – zelfs als er van alles om je heen mis gaat. En je zult merken dat, als je diep van binnen weet dat God van je houdt, je ook heel gemakkelijk van andere mensen kunt gaan houden.

2) Jullie zijn uniek

God heeft jou gemaakt zoals je bent. Op de foto lijken jullie heel erg op elkaar, maar wij weten maar al te goed dat jullie heel erg verschillend zijn, en dat is prachtig. Rosa is lief en zorgzaam, Sara is creatief en uitbundig, Tomas is stoer en sportief. Al die dingen zijn goed. Je hoeft je niet te vergelijken met elkaar of met andere mensen. Niemand is beter of slechter dan jij. En als je dat begrijpt kun je helemaal jezelf zijn!

3) Jullie zijn vrij om te kiezen

Op dit moment zijn jullie nog jong, dus lijkt het misschien nog niet zo. En toch: jullie mogen zelf keuzes maken. Dat is zoals God het bedoeld heeft. Je hoeft niet mee te lopen met anderen, niet te doen wat anderen denken dat je moet doen – tenzij je daar zelf voor kiest. Nu je nog jong bent helpen wij je bij die keuzes: dat is onze taak als ouders. Maar ons doel is om jullie te helpen zelf te gaan denken, kiezen, beslissen. Want alleen als het uit je hart komt, als je het echt wilt, is iets waardevol.

4) Jullie hebben Jezus nodig

Je zult ontdekken dat, ook al ben je geliefd, uniek en vrij, het leven niet altijd makkelijk is. Er zullen dingen zijn in jezelf die je niet leuk vindt en je zult merken dat je – ook al wil je dat niet – soms verkeerde dingen doet. Je zult ook merken dat de wereld om je heen niet goed is – mensen doen soms rare dingen, en heel veel dingen zijn hartstikke oneerlijk. Daarom heb je Jezus nodig, net zoals ik hem nodig heb. Dat klinkt misschien raar: je kunt Hem niet zien, niet aanraken, niet horen… maar toch is het zo. Door te bidden en de bijbel te lezen leer je Jezus kennen. Dan leer je ook hoe je kunt omgaan met al die lastige dingen – hoe je kunt vergeven (zeg maar: niet meer boos zijn op mensen die verkeerd tegen je zijn geweest), hoe je kunt omgaan met die oneerlijke en foute dingen bij anderen en vooral bij jezelf. Je zult dan leren wat genade is en waarom Jezus nou precies moest sterven aan een kruis en daarna weer opstond – de allerbelangrijkste gebeurtenis ooit!

5) Je hebt een speciale taak in deze wereld

Zoals ik al zei: er is nog veel mis met de wereld. Toen Jezus was opgestaan, net voordat hij naar de hemel terugging, zei hij tegen zijn leerlingen: Ga er op uit, en vertel iedereen over mij. Vertel ze dat God van ze houdt, dat ze uniek zijn, dat ze vrij zijn, en vertel ze ook dat ze Jezus nodig hebben! Dan wordt de wereld beter, dan is er hoop. Doe dat door met ze te praten, maar ook door het te doen: geef je geld aan arme mensen, geef je brood aan iemand die honger heeft, help mensen die het moeilijk hebben. Dan worden zij gelukkig en je zult merken dat je er zelf ook gelukkig van wordt – veel gelukkiger dan als je alles voor jezelf houdt.

Lieve Rosa, Sara en Tomas, dat is wat ik denk dat jullie zouden moeten weten om een lang en gelukkig leven te hebben. Het is een voorrecht om jullie vader te mogen zijn. Ik hou van jullie!

Barack Obama’s inauguration speech

// January 21st, 2009 // No Comments » // thoughts

I was impressed with Obama’s speech from yesterday. As Mira and I got to talk about it, she assumed his speeches would be written by a professional speech writer. I wasn’t so sure, since he is a speech master himself – it has been one of his landmarks, so I figured he’d not leave it to somebody else and would be involved personally. I happened to cross Paul Abspoel’s post and comments on this, and through that found out about the interesting fact that a 27 year old guy is his senior writer. I found another article, basically saying we both are right and describing how a speech like yesterday came to be. Read it here.

Update 27/1: VPRO aired a documentary last night on this same topic, and how Obama is in touch with the ‘Millennials Generation’ (born after ‘82). Fascinating, although less about Favreau than expected. Watch it here (in Dutch with large portions of English).

Money, money, money

// December 17th, 2008 // No Comments » // Agapè, Rafael, sermons, thoughts

My life has been circling around the topic of money for the last couple of months. In Agapè we are still running the campaign of ‘Funding the Family Business’, dealing with the changes in our structure of staff finances. Not only will staff be employed in the near future, for many this is also the time to raise their income to a more healthy level. Of course this also has implications for our personal finances. Apart from that, those who follow my Twitter updates know that the 2009 budgeting process has taken a lot of my time, and those who are in the Agapè database know that we’ve been actively seeking support for different projects and initiatives.

And then there is of course the economic crisis. In the recent Agape Europe leadership conference we’ve been discussing the possible implications for our movement, and there is at least consensus that we are facing a time of radical change.What you see happening now in the world is – as I said before – in many ways the effect of greed and immorality. In economical terms, one of the problems we have created is leaving the gold standard as the basis for creating money. Today, the monetary system is not based on actual value of an underlying good (gold, for example), but on debt. See this simple but shockingly convincing documentary ‘Money as debt‘. Note by the way the remarkable parallel with spirituality, in which we have abandoned the ‘gold standard’ of an absolute truth and exchanged it for a myth of egotism and self sufficiency.

So, I thought it was a good idea to speak on this in church last Sunday. I tried to explain the ‘worldly’ concept of wealth, riches and money, and to contrast that to the ‘godly’ system. See my powerpoint (in the download section of this site) for a comparison of these two perspectives and/or listen to the sermon (in Dutch, of course).

New Spirituality

// November 11th, 2008 // No Comments » // (uncategorized), Agapè, thoughts

Heard an interesting lecture this morning by Robert Doornenbal during our monthly staff meeting (called ‘Pitstops’). We are currently exploring different trends in society that affect our work and ministry, and Robert shared some insights in new spirituality, being one of those trends. Some of the stuff he mentioned is worthwhile repeating:

• Recent research shows that 30% of the Dutch call themselves spiritually unbound, and are potentially interested in new spirituality
• The Da Vinci Code is one of the best examples of an integrated new spirituality that seems to be very attractive to many.
• Many of the paradigms proclaimed are echoing biblical concepts: unity, wholeness, hope and positivity, to name a few; at the same time, they are put in an outright anti-biblical context.
• Characteristics of new spirituality are a.o.: experiential, subjective authority (only accept what rings true to your own inner self), truth-relativism, eclectic and syncretic, holistic, pragmatic (if it works, it is true). Also sacralising the self (you are god, god is you), sacralising the psyche (The Secret: thoughts become things).

It is remarkable how deep this new spirituality has entered into all spheres of society, whether it be social circles, arts, culture, business and management, even government. It is also remarkable how little this whole topic is recognised and addressed by the church(es). And it was interesting to notice our own reaction this morning on some of the things Robert said and suggested – much of it out of fear and uncertainty.

The basic assumption however should be that in God and in Jesus Christ, we have a perfect spirituality that addresses all needs and longings of people – we have better news than most people expect! And to connect to those part of this new spirituality movements (the New Agers, to put it simply), we need to be able to communicate and to understand their motives, questions, needs. The first question therefore is: what is in essence good and can be kept – what do we have in common? Only after that, we can address the second question: where are the differences, and what should we reject?

Robert suggests we should focus on four issues:

• Christian, hospitable communities (‘belonging before believing’)
• Expectancy of the Holy Spirit moving ahead of us
• Cultivating spiritual life and pursuit of holiness
• Invest in Christian spiritual leadership

Interesting stuff, and very relevant. If you want to read more of Robert – see here for an example.

Finance and ethics

// October 3rd, 2008 // 1 Comment » // thoughts

Yesterday I attended another meeting of a so-called ‘Christian Leadership Council’. It was held at the headquarters of Rabobank in Utrecht, and one of their Board members, former Minister of Economic Affairs Joop Wijn, held a very interesting speech. He zoomed in on the ethical aspects of banking and how Rabobank wants to incorporate ethical behaviour in their organisational and procedural structures. It sounded a bit like the gospel: almost too good to be true. He explained some of the dilemma’s they face in the business by presenting business cases that are also found online. The simple fact that they are willing to see these as dilemma’s is very promising in the first place.

Of course this raised a lot of questions, most of which had to do with the motivations: why would a bank do this, and how far do you go? And honestly, I was impressed with the way Rabo handles these things. Maybe it is time for Rabobank indeed?

Afterwards, the discussion turned towards the financial crisis. Wijn was very strong in emphasizing that this crisis is in the core a moral crisis – the greed has found its way from the heart of the people to the heart of the financial system. A top lawyer, involved in last year’s catastrophic Fortis – ABN AMRO deal, supported this by calling it ‘an ethical discussion’. Wijn gave a very good example of how a small technical detail in accounting rules actually is a moral dilemma: in the new Accounting Rules, a company can value a debt it has (for example a bond) at market value (the price the market would pay for it). This means that if you lend 100, and the market thinks you can only pay back 95, your books will show a debt of 95, while morally you have the obligation to pay back 100. This is what has happened at a wide scale (and only one example), and the effect is that numbers cannot be trusted anymore – hence today’s credit crisis…

It was fascinating to hear this, particularly because I have been involved in implementing these new rules for several clients while still working with KPMG Consulting.

Understanding grace

// September 24th, 2008 // No Comments » // jesus, spread the word, thoughts

It happened last night: watching someone really understand grace is a beautiful thing.

We know that everything in the Law was written for those who are under its power. The Law says these things to stop anyone from making excuses and to let God show that the whole world is guilty. God doesn’t accept people simply because they obey the Law. No, indeed! All the Law does is to point out our sin. Now we see how God does make us acceptable to him. The Law and the Prophets tell how we become acceptable, and it isn’t by obeying the Law of Moses. God treats everyone alike. He accepts people only because they have faith in Jesus Christ. All of us have sinned and fallen short of God’s glory. But God treats us much better than we deserve, and because of Christ Jesus, he freely accepts us and sets us free from our sins. (Romans 3: 19-24)

By faith we have been made acceptable to God. And now, because of our Lord Jesus Christ, we live at peace with God. Christ has also introduced us to God’s undeserved kindness on which (more…)

The Irresistible Revolution

// September 10th, 2008 // No Comments » // thoughts, video

YouTube – The Irresistible Revolution by Shane Claiborne. Thanks to Jeroen

When bad things happen…

// August 27th, 2008 // 3 Comments » // family, thoughts

I just read my Twitter entry from Monday, saying that I felt physically miserable but spiritually okay. It would be too much to say that I now feel spiritually miserable, but I certainly feel shaken due to a number of things happening these last few days. Some of them are really good: the barbecue, strengthening friendships, installing a new team leader in Rotterdam, meeting new inspiring people like Jan Wolsheimer from the ‘Prayer Shop‘ in Woerden. And some of the things happening are outright bad. Monday news came in that someone was killed in a fight just a couple of streets from our house. It turned out to be the stepfather of classmates of both Rosa and Sara. Then we heard that a neighbour (that we just got to know a little bit better these last few months) was put into hospital with a terminal illness. And yesterday my dad was diagnosed with a tumor in his back. He is in radiotherapy at this very moment.

Matters of life and death. They leave me thinking, wondering, pondering. Is there any significance in the timing of these things? Should I change my priorities in order to be able to spend more time with my parents, with the neighbours, at school? How do these things fit in Gods plan, how will He be glorified in it? And how does all this tie in with the things I discovered and experienced this summer – the total freedom in Jesus Christ, the love of God, the significance of prayer?

Part of me says I really don’t know, and part of me says that I do know. Maybe I’m even experiencing the supernatural peace that is mentioned in Philippians 4 right now. So, if you can: join me in praying. God is able to do exceedingly abundantly more than we can ask for, according to his power that is at work in us.

No condemnation!

// August 11th, 2008 // No Comments » // sermons, thoughts

During the summer, I was struck again by the radical message: in Jesus, there is no condemnation anymore! Everything that needed condemnation and punishment was dealt with at the cross two thousand years ago – even our future sins! When we accept Jesus’ sacrifice, we don’t have to live with guilt or shame anymore. On the contrary – we ‘live a life of love’ (as some song put it), nothing can separate us from the love of God and therefore there is nothing to be afraid of – not even death. All this is explained to great length in Romans 8 (and other places like Galatians and Hebrews), and I did a little effort to convey this message last Sunday in the ‘Christengemeente Amsterdam‘, a small evangelical church in Amsterdam.

Sermon outline: Geen veroordeling meer!
(Word, 44Kb).