Kerst in vier woordjes

Leesinstructie: zet bij het lezen van deze column track nummer 6 op van de prachtige WaaromKerst-cd: O come, O come Emmanuel… Net als alle andere ouders zingen mijn vrouw en ik graag kerstliedjes met onze kinderen. Natuurlijk wel in de juiste tijd van het jaar en met liedjes die zich daar goed voor lenen. Met dit lied – of in ieder geval, met deze versie … Lees verder Kerst in vier woordjes

Het gaat over meer dan #zwartepieten

Vorige week zat ik met vier collega’s in een idyllisch huisje ergens op het platteland. We bespraken als echte amateur-sociologen en salonfilosofen de dingen des levens en de rol van Agapè in het grotere geheel. Op zeker moment verzuchtte ik spontaan dat zowel PVV als D66 (toch zo’n beetje elkaars aartsvijanden) eigenlijk op hetzelfde neerkwamen. En op dat moment reageerde de enige echte socioloog in het gezelschap: dat klopt – dat is een van de paradoxen van de individualisering.

Lees verder “Het gaat over meer dan #zwartepieten”

Over Vierde Musketiers en mannen als helden

Vanmorgen, net voordat ik de deur uit moest voor een seminar in het oosten des lands, las ik het artikel van Miranda Klaver in het Nederlands Dagblad over de Vierde Musketier. Ik ken deze beweging al enige tijd en heb door diverse relaties met betrokkenen enig zicht op wat daar gebeurt. Diverse ‘trekkers’ van 4M zijn oud-collega’s en diverse vrienden en andere bekenden namen deel aan de activiteiten. Zelf was ik tijdens de Opwekking-conferentie bij een 4M-meeting in de Compassion-tent. In het hol van de leeuw, zoals ik het toen noemde, omringd door vele mannen in rode poloshirts.

Lees verder “Over Vierde Musketiers en mannen als helden”

Can you hear me?

Even twee nieuwsfeitjes: vandaag sluit de Vluchtkerk haar deuren, na een halfjaar het thuis te zijn geweest van zo’n 130 uitgeprocedeerde asielzoekers die niet uitgezet kunnen worden. En morgen is er de zoveelste EO Jongerendag in Arnhem, waar 30.000 jongeren samen komen om ‘een feestje te vieren voor God’.

Er lijkt geen groter contrast denkbaar tussen de duizenden fijne, goedgeklede, weldoorvoede jongeren die met auto’s, bussen en treinen naar het Gelredome komen en de enkele tientallen armoedige, gebrekkige, losers zonder status die sinds vandaag weer op straat staan.

Can you hear me?

Dat is de vraag die de duizenden jongeren morgen voorgeschoteld krijgen. Een vraag die, zo is de achterliggende verklaring, vanuit God gesteld wordt. God, die altijd op zoek is naar mensen – zoals al blijkt uit het oeroude verhaal van Adam en Eva. Ik vind het een ontroerende geschiedenis: als zij van de verboden vrucht hebben gegeten, verbergen ze zich. En dan komt God voor de dagelijkse avondwandeling, maar Hij kan hen niet vinden. Hij zoekt ze, roept ze, en vraagt: waar ben je?

Lees verder “Can you hear me?”

The Ragamuffin is in heaven

Vandaag hoorde ik van het overlijden van Brennan Manning. Meerdere mensen maakten er melding van. Grappig om te zien hoe een in Nederland relatief onbekende Amerikaan toch veel invloed heeft gehad in ons kleine landje. Ik leerde hem kennen via het boek The Ragamuffin Gospel, vertaald als Het Zwerversevangelie. Het woordje ‘zwerver’ doet niet helemaal recht aan de term ragamuffin. Een ragamuffin is meer – of juist minder – dan een zwerver. Google Vertalen geeft als mogelijkheden: een schooier, schoffie, schobbejak, smeerlap. En dat is precies wat Manning bedoelde. De introductie van dat boek laat daar geen misverstand over bestaan, en daarom de moeite waard om hier te citeren. En als deze blog als resultaat heeft dat er één iemand meer is die zijn boek wil gaan lezen dan ben ik tevreden…

The Ragamuffin Gospel

Lees verder “The Ragamuffin is in heaven”

Weer terug

Op 11 december 2012 plaatste ik een bericht: Het gaat even niet. Daarin vertelde ik van mijn overspannenheid. Inmiddels zijn we vier maanden en een heel proces verder. Het goede nieuws is dat ik al weer een paar weken volledig werk en dat ik sinds deze week ook weer de eindverantwoordelijkheid voor Agapè heb overgenomen van collega Henk Veltman (die samen met Tiny een standbeeld verdient voor de wijze waarop ze de verantwoordelijkheid hebben opgepakt deze periode!).

Zoals gezegd: we zijn een heel proces verder. Een proces van ontstressen, relaxen, genieten – met de opdracht me daar niet schuldig over te voelen. Een proces van graven en zoeken, ontdekken, vragen stellen aan mezelf. Van lichamelijk herstel en werken aan fitheid. Van tijd met gezin en stoeien met God. Van nieuwe creativiteit en nadenken over mijn talenten en ‘motiverende omstandigheden’. En van nog heel veel andere dingen waar me de woorden even niet voor te binnen schieten.

Lees verder “Weer terug”

De krachtige Koningin en de uitgeputte Paus

Er was eens een land hier niet ver vandaan, dat werd bestuurd door een Koningin. Zij regeerde met vaste hand. Kaarsrecht, zonder wijken, deed zij haar taak. Generatie na generatie werd groot tijdens haar bewind en voer daar wel onder. En al waren de mensen in het land soms een beetje opstandig, zij was er altijd. Gebeurde er een ramp, dan stond ze als eerste klaar om te troosten. Kregen haar ministers ruzie, dan suste ze dat achter gesloten deuren. En met Kerst en op haar verjaardag sprak ze het volk toe met wijze woorden: over recht, barmhartigheid en saamhorigheid. Want de Koningin hield van de mensen. En de mensen hielden van de Koningin.

Lees verder “De krachtige Koningin en de uitgeputte Paus”

De heilige kerker

U hebt mij onder in de kuil gelegd,
in het duister van de diepte.
Uw toorn drukt zwaar op mij,
uw golven slaan over mij heen.
Bekenden hebt u van mij vervreemd,
afgrijzen roep ik bij hen op,
ik ben ingesloten en zie geen uitweg meer. […]
Mijn beste vrienden hebt u van mij vervreemd,
mijn enige metgezel is de duisternis.
(uit Psalm 88 NBV)

Vorige week stond ik in de kerker onder ‘het huis van de hogepriester’ in Jeruzalem terwijl deze psalm werd voorgelezen. Ik had me nooit gerealiseerd dat er een halve nacht zat tussen het verhoor van Jezus door hogepriester Kajafas en de voorgeleiding voor Pilatus, en dat Jezus deze waarschijnlijk in de kerker onder dat huis had doorgebracht. Nog minder had ik gedacht aan psalm 88, een psalm van het genre dat ik niet dagelijks lees.

Lees verder “De heilige kerker”