The Ragamuffin is in heaven

Vandaag hoorde ik van het overlijden van Brennan Manning. Meerdere mensen maakten er melding van. Grappig om te zien hoe een in Nederland relatief onbekende Amerikaan toch veel invloed heeft gehad in ons kleine landje. Ik leerde hem kennen via het boek The Ragamuffin Gospel, vertaald als Het Zwerversevangelie. Het woordje ‘zwerver’ doet niet helemaal recht aan de term ragamuffin. Een ragamuffin is meer – of juist minder – dan een zwerver. Google Vertalen geeft als mogelijkheden: een schooier, schoffie, schobbejak, smeerlap. En dat is precies wat Manning bedoelde. De introductie van dat boek laat daar geen misverstand over bestaan, en daarom de moeite waard om hier te citeren. En als deze blog als resultaat heeft dat er één iemand meer is die zijn boek wil gaan lezen dan ben ik tevreden…

The Ragamuffin Gospel

Lees verder “The Ragamuffin is in heaven”

Weer terug

Op 11 december 2012 plaatste ik een bericht: Het gaat even niet. Daarin vertelde ik van mijn overspannenheid. Inmiddels zijn we vier maanden en een heel proces verder. Het goede nieuws is dat ik al weer een paar weken volledig werk en dat ik sinds deze week ook weer de eindverantwoordelijkheid voor Agapè heb overgenomen van collega Henk Veltman (die samen met Tiny een standbeeld verdient voor de wijze waarop ze de verantwoordelijkheid hebben opgepakt deze periode!).

Zoals gezegd: we zijn een heel proces verder. Een proces van ontstressen, relaxen, genieten – met de opdracht me daar niet schuldig over te voelen. Een proces van graven en zoeken, ontdekken, vragen stellen aan mezelf. Van lichamelijk herstel en werken aan fitheid. Van tijd met gezin en stoeien met God. Van nieuwe creativiteit en nadenken over mijn talenten en ‘motiverende omstandigheden’. En van nog heel veel andere dingen waar me de woorden even niet voor te binnen schieten.

Lees verder “Weer terug”

De krachtige Koningin en de uitgeputte Paus

Er was eens een land hier niet ver vandaan, dat werd bestuurd door een Koningin. Zij regeerde met vaste hand. Kaarsrecht, zonder wijken, deed zij haar taak. Generatie na generatie werd groot tijdens haar bewind en voer daar wel onder. En al waren de mensen in het land soms een beetje opstandig, zij was er altijd. Gebeurde er een ramp, dan stond ze als eerste klaar om te troosten. Kregen haar ministers ruzie, dan suste ze dat achter gesloten deuren. En met Kerst en op haar verjaardag sprak ze het volk toe met wijze woorden: over recht, barmhartigheid en saamhorigheid. Want de Koningin hield van de mensen. En de mensen hielden van de Koningin.

Lees verder “De krachtige Koningin en de uitgeputte Paus”

De heilige kerker

U hebt mij onder in de kuil gelegd,
in het duister van de diepte.
Uw toorn drukt zwaar op mij,
uw golven slaan over mij heen.
Bekenden hebt u van mij vervreemd,
afgrijzen roep ik bij hen op,
ik ben ingesloten en zie geen uitweg meer. […]
Mijn beste vrienden hebt u van mij vervreemd,
mijn enige metgezel is de duisternis.
(uit Psalm 88 NBV)

Vorige week stond ik in de kerker onder ‘het huis van de hogepriester’ in Jeruzalem terwijl deze psalm werd voorgelezen. Ik had me nooit gerealiseerd dat er een halve nacht zat tussen het verhoor van Jezus door hogepriester Kajafas en de voorgeleiding voor Pilatus, en dat Jezus deze waarschijnlijk in de kerker onder dat huis had doorgebracht. Nog minder had ik gedacht aan psalm 88, een psalm van het genre dat ik niet dagelijks lees.

Lees verder “De heilige kerker”