Dit is mijn lichaam

Dit is mijn lichaam. Lang geleden werd het gebroken en geheeld en als nieuw leven uitgedeeld aan allen die mijn naam beleden.   Nu heeft het talloos vele leden – handen en voeten wereldwijd en duizend armen uitgespreid  een vat vol tegenstrijdigheden.   Want zoveel hoofden, zoveel zinnen Hier rekkelijk en daar precies, Dan is het buiten, dan weer binnen,   waardoor soms ‘samen’ ver … Lees verder Dit is mijn lichaam

Aanstootgevend

Gisteren vierden we Pasen op de basisschool van onze jongste. Een vrolijke gebeurtenis met liedjes, verhalen en toneelstukjes.

De juf ging op het podium zitten in een grote stoel. Een groep kinderen (vier, vijf, zes jaar oud) ging om haar heen zitten. Ze opende het boek en begon te lezen. Een verhaal van Opa Knoest, over Pasen uiteraard. Opa’s kleinkinderen Rik en Renske gaan bij hem logeren voor Pasen. Lees verder “Aanstootgevend”

Vrees niet!

Het zal een jaar of vijfentwintig geleden zijn dat ik met een vriend in Rome was. Een stad die zijn naam leende aan het grootste en machtigste Rijk dat de wereld ooit gekend heeft. Wij vergaapten ons aan het Colosseum en liepen een paar passen op de Via Appia Antica, de roemruchte snelweg die een van de pijlers van het langdurige ‘succes’ van het Rijk bleek te zijn. Via die route konden militairen snel verplaatst en bevoorraad worden, waardoor Rome haar greep behield. Een fascinerende gedachte om duizenden jaren later op diezelfde weg te lopen.

Lees verder “Vrees niet!”

Gods missie: robuust en kwetsbaar

Het was in maart van dit jaar dat het tienjaarlijke rapport ‘God in Nederland‘ uitkwam, waaruit blijkt dat er nóg minder mensen geloven en nóg minder mensen naar de kerk gaan dan we al dachten. Het was ook in maart dat ik het nogal bijzondere ‘Boek van Wonderlijke Nieuwe Dingen‘ van Michel Faber las. En vlak daarna sprak ik op de jaarlijkse conferentie van Rafael … Lees verder Gods missie: robuust en kwetsbaar