Citaat
Citaat

De schezel en de wuid

Ach wee! riep plots de schezel uit
Ik voel mij net een mezelmuit
die op het rees staat te bekleren
Waarom verdwees mij toch de kluit?
 
Dat is om broggels te feleren,
sprak luid en duidelijk de wuid
Laat je door hachjes niet verkeren,
die driggen ‘s nachts hun polken uit.
 
De schossel hoorde dat en dacht:
Ik zal ze immer gloos ontwalen
met bluis en naard in kroppe vlacht
 
Zo ging de wuid de schezel tralen
en swiep de schossel van de nacht
om nooit, nee, nooit meer broeg te bralen!
 
 

Alles

Het liefst lees ik vanavond duizend boeken
en kijk ik honderd films erachteraan
Ga’k morgen elk museum bezoeken
om dan naar ieder land te gaan.
 
Liefst wil ik elke taal ter wereld leren,
elk instrument van de muziek 
de smaak van elke keuken eens proberen,
en dansen: ballroom, hiphop en klassiek. 
 
Om van mijn nieuwsverslaving maar te zwijgen
mijn spotify staat continu op play
kan ik het nieuwste internet verkrijgen?
dan binge-watch ik de series op tv
 
‘k Wil alles leren, alles zien en ondergaan  
Maar wat ik wil dat doe ik niet 
dit is de lange strijd van mijn bestaan:
ik doe wat ik niet wil: ik tweet.

Het platte land

Geen mens kan hier zijn wil opleggen –
de baas is niemand in dit land,
daar zijn wij fel tegen gekant;
allergisch, zou je kunnen zeggen.

Discussie! Inspraak! Overleggen!
Wij pikken niets van hogerhand!
Wij leunen op gezond verstand.
Geen leider zal ons iets gezeggen.

Maar wie Gods woorden heel goed leest
ziet achter die rebelse geest
een kudde om een herder vragen.

Zo lijdt een mens dikwijls ’t meest
door het leiden dat hij vreest
maar dat nooit op zal komen dagen.

 

Voor IDEAZ Magazine september 2016

Waargebeurd verhaaltje

in jasje dasje zitten we, en praten

bespreken de toestand in de wereld

alsof wij weten wat te doen

de chaos van de wereld moet bedwongen

al is maar in mijn hoofd

thuisgekomen is het stil

ik sluip de trap op naar de kamer

op de deur een blauw briefje

in het handschrift van mijn dochter

pap, hoe was het en slaap lekker

ik hou van jou en dan een hartje

een beetje liefde op mijn deur geplakt

en plotsklaps is het rustig in mijn hoofd.

Maagdenhuis en Vluchtgarage

De vluchteling staat weer op straat

hem is een bed en bad ontnomen.

Waar zou hij vannacht van dromen

als zijn angst hem rusten laat?

 

Van de student die naast hem staat,

die de illusie is ontnomen

dat de macht hem toe zou komen

maar straks gewoon naar huis toegaat?

 

Het is een beeld dat niet snel went:

kansarm en kansenrijke,

de vluchteling en topstudent

 

in niets elkaars gelijke

hebben elkaar even herkend

als slachtoffers van rendement.